SDS Lokaal

Bezig met laden van kaart...

Bezig met laden

Nieuwsbrief

* Emailadres

* Relatienummer

* Postcode

* Huisnr

Lijst
 SDS info (voor donateurs) SDS persberichten

Fotoalbum

Liefde en discipline: Eisen en plezier bij ontwikkelingsstimulering
Hieronder volgt een paar gedachten over de opvoeding van kinderen met Downsyndroom.

Aan de ene kant moet je grenzen stellen en eisen blijven stellen. De ervaring heeft ons geleerd dat veel kinderen met Downsyndroom een soort ‘tough love’ (liefde met duidelijke leiding) nodig hebben en geen ‘soft love’ (een te toegeeflijke houding). Maar, tegelijkertijd is het belangrijk dat het kind zijn ouders of andere opvoeders niet alleen maar gaat ervaren als degenen die hem dwingen en grenzen stellen (hoe nodig dit ook is), maar ook moet blijven ervaren als bron van goedkeuring en plezier.
Eisen en plezier bij ontwikkelingsstimulering
Met name als ouders ontwikkelingstaakjes met hun kind willen doen, wil dit weleens leiden tot niet meewerken door het kind. Hoewel het belangrijk is om eisen te stellen en grenzen aan te geven, is het ook belangrijk om bij het werken met je kind heel goed vanuit het perspectief van het kind te kijken. Waaraan kan je kind plezier beleven? Daar ligt een eerste ingang voor ontwikkelingsstimulering.
Als een kind bepaalde taakjes niet leuk vindt, probeer zo’n taakje dan in te bouwen in activiteiten die het wel leuk vindt. Sommige kinderen houden van rustig aan een tafeltje een puzzeltje doen of een torentje bouwen. Maar, als een kind bijvoorbeeld heel motorisch gericht is, en veel meer houdt van rennen, springen en ballen, dan van puzzelen aan een tafeltje, dan moet je misschien beginnen met samen te rennen, te springen en te ballen, zodat het kind plezier ervaart in dit samenspel. Je moet voor het kind regelmatig een bron van plezier en goedkeuring zijn. Vervolgens kun je proberen om binnen dat samendoen het stimuleren van taal en denken in te bouwen. Je kunt bijvoorbeeld alle gele ballen in de gele bak gooien en alle rode in de rode bak en het kind dat dan leren te benoemen. Je kunt samen hoog klimmen, nadat je een woordkaartje met het woord ‘hoog’ hebt aangewezen, enz. Je kunt op een schoolbord krassen of cirkels maken en dan samen een rondje door de kamer rennen, en dan weer cirkels op het schoolbord maken. Make it fun!
Als het kind jou ervaart als iemand die samen met hem plezier maakt, dan kun je ook iets van hem eisen. Begin met heel kleine eisen (voor een kort moment doen wat er wordt gevraagd) en beloon medewerking onmiddellijk door weer samen iets te doen waarvan je weet dat je kind het leuk vindt. Dan kun je in loop van de tijd de eisen hoger maken (en de tijd dat hij iets doet wat hij vraagt oprekken). Zorg dat je een aantrekkelijke spelpartner bent. Dan ben je voor je kind een bron van plezier. En van zo iemand zul hij of zij ook eerder eisen accepteren. En als je eisen stelt, beloon in het begin de kleinste manier van medewerken (in de loop van de tijd word je veeleisender; bouw het op in kleine stapjes). En geef niet op als je kind niet meteen meewerkt. Blijf het proberen.
Zie verder ook:
En eventueel:

Reacties plaatsen niet mogelijk