SDS Lokaal

Bezig met laden van kaart...

Bezig met laden

Nieuwsbrief

* Emailadres

* Relatienummer

* Postcode

* Huisnr

Lijst
 SDS info (voor donateurs) SDS persberichten

Fotoalbum

Slank en actief
Kinderen, maar vooral adolescenten en volwassenen, met Downsyndroom hebben meer kans overgewicht te ontwikkelen. Dat heeft verschillende oorzaken. Hun basale stofwisseling is vaak lager dan bij kinderen zonder Downsyndroom, waardoor ze in rust gewoon minder energie nodig hebben. Verder hebben sommige kinderen met Downsyndroom geen rem bij het eten. Ze eten door terwijl hun lichaam eigenlijk al lang genoeg heeft gehad. Een laatste punt is dat mensen met Downsyndroom de neiging hebben tot een passieve levensstijl met te weinig beweging. Juist al in de basisschoolperiode is het belangrijk om een basis te leggen voor goede en gezonde eetgewoonten en om het kind te motiveren tot sport en/of recreatieve beweging.
Wat betreft gezonde voeding. Mensen met Downsyndroom hebben een lagere basale stofwisseling. Als ze slapen gebruiken ze 10 à 15 procent minder calorieën dan mensen zonder Downsyndroom. Goede voeding zou daarom een hoge voedingswaarde (relatief veel vitaminen e.d.) moeten hebben in combinatie met relatief weinig calorieën. Joan Medlen, een Amerikaanse diëtist met veel ervaring met mensen met Downsyndroom, benadrukt dat het bij adolescenten met Downsyndroom belangrijk is om hen goed te instrueren wat zij concreet moeten doen qua voeding. Medlen gebruikt hiervoor posters met
een duidelijke boodschap, bijvoorbeeld ‘Ik zorg goed voor mijzelf en daarom kies ik ervoor om vaak water te drinken’. Ook bij basisschoolkinderen zou je al kunnen beginnen met dergelijke richtlijnen voor goede voeding visueel te maken. Je komt dan uiteraard uit op adviezen die eigenlijk voor alle mensen gelden, zoals voldoende drinken, veel groente en fruit eten, en matig zijn met bepaalde vetten en met snoepen.
Mensen met Downsyndroom hebben vaak een wat mindere goede coördinatie en minder sterke spieren. Daardoor is sportbeoefening niet altijd hun sterkste kant en kunnen zij zich hier onzeker over voelen. Maar, helemaal niet sporten en/of recreatief bewegen versterkt die problemen alleen maar en leidt tot bewegingsarmoede die zichzelf in stand houdt. Daar is wel degelijk iets aan te doen. Als kinderen en adolescenten met Downsyndroom worden gestimuleerd om te sporten dan ontwikkelen ze meer spierkracht, meer uithoudingsvermogen en meer plezier in bewegen en hebben ze minder kans om overgewicht te ontwikkelen. Bij individuele sporten/ bewegingsactiviteien kan dit vaak bij gewone clubs. Voorbeelden zijnj judo of dansen. De enige voorwaarde is een geïnteresseerde docent die er voor alle kinderen wil zijn. Bij teamsporten zal dit vaker in een speciaal team zijn. Bij bijvoorbeeld voetbal en hockey zie je steeds meer van dergelijk speciale teams die overigens veelal wel deel uitmaken van een gewone club.
In de basisschoolleeftijd is het belangrijk om te zoeken naar bewegingsactiviteiten en sportbeoefening die je kind leuk vindt. Dat legt een basis voor de rest van diens leven.
Samen met het gezin gaan hardlopen of fietsen is daarbij natuurlijk ook een goede optie.

Reacties plaatsen niet mogelijk